Liefde in Wonderland: een licht ironische titel voor een boek waarin serieus wordt ingegaan op de relatie tussen cliënt en (alternatieve) hulpverlener. Wonderland, omdat een cliënt in de wereld van geneeswijzen: psychotherapie, stottertherapie, spirituele ontwikkeling, astrologie, healing en dergelijke vaak totaal wordt overdonderd door wat hij hoort, ziet en meemaakt.

Liefde, omdat de relatie tussen cliënt en hulpverlener vaak allerlei gradaties en kenmerken vertoont van liefde, bewondering en afhankelijkheid. Deze gevoelens ontstaan op grond van projecties (in vakjargon: overdracht), maar slaan soms om in teleurstelling en vijandelijkheid, eveneens op grond van projecties. Er ontstaan dan verwarrende tot pijnlijke misverstanden, waardoor de hulp of de psychotherapie gedeeltelijk of zelfs helemaal mislukt.

Riekje Boswijk-Hummel beschrijft in dit boek het aandeel van zowel de cliënt als de hulpverlener aan dergelijke verwarringen. Duidelijk wordt hoe verliefdheid, idealisering, afhankelijkheid, 'clanvorming', maar ook gevoelens als teleurstelling, angst, schuld, vernedering, woede en rancune kunnen ontstaan. Met name haar inzichten over de functie en het effect van het verwerken van pijn bij cliënt én hulpverlener zijn interessant.

Riekje Boswijk-Hummel baseert zich op ongeveer dertig jaar ervaring als cliënt en psychotherapeut, en illustreert haar boek met tal van voorbeelden waarin zij zichzelf op humoristische wijze in beide rollen tekent. Het boek heeft hierdoor een grote en vooral praktische herkenbaarheid.

Bij onze geboorte zijn we nog een onbeschreven blad. Dat onbeschreven blad, het kind in jezelf, zoals Bradshaw het noemt, wordt tijdens het opgroeien vaak verwond door bijvoorbeeld verlatenheid of een slecht functionerend gezinsverband. Dit leidt tot gevoelens van eenzaamheid, onzekerheid en verdriet. In ons verdere leven blijven wij functioneren volgens de patronen van deze scheefgegroeide ontwikkeling.

Eenmaal volwassen uit zich dat in verslavingen, destructief gedrag, problematische relaties en verlies van energie. De bekende Amerikaanse psycholoog John Bradshaw ontwikkelde een therapie die erop is gericht in contact te komen met je oorspronkelijke ik. Deze therapie geeft een gevoel van thuiskomen. Door het herstellen van de relatie met het kind in jezelf kun je de wonden helen en de gemiste ontwikkelingen inhalen. Met praktische oefeningen en voorbeelden leer je het kind in jezelf te vinden, te herstellen, vast te houden, te koesteren en te beschermen. Op die manier maak je voor jezelf een nieuwe start mogelijk op weg naar een gelukkiger leven.

Tussen de eerste publicatie van Het drama van het begaafde kind (1981) en deze bewerkt en aangevulde editie liggen jaren van ervaringen. Ervaringen van de schrijfster met haar eigen zelftherapie en met andere moderne therapeutische methode, en ook ervaringen met de levensgeschiedenissen van de lezers die haar hebben geschreven en wier aantal zij op enkele duizenden schat.

In "Niet morgen, maar nu" toont dr. Wayne Dyer aan dat we allemaal 'mentale achilleshielen' hebben, bewust of onbewust. Hij vertelt in begrijpelijke taal hoe deze zwakheden - waardoor we onszelf vaak ernstig tekortdoen en ongemerkt kwellen - opgespoord kunnen worden en hoe we in het dagelijkse leven kracht en inspiratie kunnen vinden zonder belemmerd te worden door onze kwetsbare plekken.

Naar onze mening kunnen sommige vormen van stotteren te maken met onzekerheid over het aangaan van contacten, relaties, met andere mensen. Vaak is die onzekerheid al ontstaan ver voordat de uiterlijke spraak zich ontwikkelde. De eerste mensen met wie je een relatie aan ging, waren je ouders. Hoe zij reageerden op jouw pogingen om contact te maken, vormen in eerste instantie de basis voor hoe zeker jij andere relaties aan gaat: hoe makkelijk jij contact met andere mensen maakt.

In een recensie over het boek "Houd me vast" wordt hierover gescheven:"Soepel een relatie aangaan en die vervolgens even soepel onderhouden, is niet iedereen van huis uit gegeven. En daarmee start Johnson meteen haar uiteenzetting. ‘Als een huwelijk mislukt’, schrijft zij, ‘ligt dat niet aan een steeds groeiend conflict, maar wel aan afnemende genegenheid en een gebrek aan emotionele ontvankelijkheid.’ Zij grijpt terug op de kindertijd, waar baby’s hechten aan hun ouders (lees: moeders) – of niet. Wie niet goed en gezond heeft leren hechten, krijgt het later moeilijk bij het aangaan van een relatie met een partner. Want ook in een relatie is het basisprincipe dat er wederzijdse gehechtheid moet zijn. Dat moet je dan wel in je vroegste jeugd hebben geleerd!"

Een therapievorm die o.a. over het aangaan en onderhouden van relaties gaat, is Emotionally Focused Therapy (emotiegerichte therapie), afgekort tot EFT. Het boek "Houd me vast" geeft hier uitleg over.